مطالعه تطبیقی کارآیی رفتار درمانی‎ شناختی و زوپیکلون در بی‎خوابی مزمن

مطالعه تطبیقی کارآیی رفتار درمانی‎ شناختی و زوپیکلون در بی‎خوابی مزمن

درخواست مشاوره

هدف

ارزیابی کارآیی رفتار درمانی شناختی بیخوابی (CBT-I) در مقایسه با فارماکوتری در بیخوابی مزمن در جمعیت روسیه می‎باشد.

مواد و روش‎ها: آزمایش مقطعی در 42 بیمار با بیخوابی مزمن با سنین 80-29 سال انجام گرفت که دو دوره درمان با استفاده از زوپیکلون و روش آموزشی با عناصر CBT-I دریافت کردند. ارقام بیماران آزمایش‎های سونوگرافی به عمل آمد. کارآیی درمان با استفاده از شاخص شدت بیخوابی، پرسشنامه شاخص کیفیت خواب پیتسبورک، اعتقادات دارای اختلال در مورد قیاس خواب، شاخص بهداشت خواب و مقیاس افسردگی بک ارزیابی شد. کارآیی روش‎های درمان دارویی و غیردارویی در بیخوابی قابل مقایسه بوده است. شاخص شدت بیخوابی پس از CBT-I حدود 6/3 در مقایسه با کاهش 9/4 پس از مصرف زوپیکلون کاهش یافت. پس از دو هفته نتایج درمان پس از مصرف CBT ادامه یافته و امتیازات به  در پایان تزریق زوپیکلون افزایش یافت. CBT-I با کاهش قابل توجه در مقادیر مقیاس افسردگی بک، شاخص بهداشت و سلامت خواب و اعتقادات دارای اختلال در مورد مقیاس خواب ادامه یافت. بیماران پاسخ‎دهنده به CBT-I جوان بودند. طوری که سن جوانی را می‎توان به عنوان پیش‎بینی مؤثر بودن CBT-I در نظر گرفت.

نتیجه‎گیری: درمان بیخوابی مزمن با استفاده از CBT به عنوان فارماکوتراپی موثر بوده و مصرف آن با پیشرفت در وضعیت و حالات احساسی همراه بوده و تاثیرات آن طولانی می‎شود.

مقدمه

بیخوابی مزمن به عنوان اختلال خواب رایج در نظر گرفته می‎شود که کیفیت زندگی بیماران پاسخ دهنده  به درمان را کاهش داده و با بیماری‎های خواب جدی ارتباط دارد.

شیوع بیماری بیخوابی مزمن حداقل 6 درصد است که با دیابت ملیتوس قابل مقایسه است. تمام پزشکان نظر شفافی در مورد درمان بی‎خوابی ندارند که باعث درمان نادرست براساس تجویز بنزودیازپین می‎شود. ضررهای اقتصادی به علت بی‎خوابی حاصل ظرفیت کاری کاهش یافته می‎باشد. افراد اغلب به علت ضعف جسمانی غیبت کرده و کارآیی سه برابر کمتر از افراد سالم دارند.

بی‎خوابی مزمن با مدت کوتاه خواب نوکتورنال جدا از کیفیت ضعیف زندگی با افزایش ریسک بیماری‎های قلبی و عروقی و متابولیکی ارتباط دارد. این ممکن است به علت افزایش آسیب سیستم عصبی سمپاتیک، ریتم شبانه‎روزی بدن، فعالیت بیش از اندازه سیستم رفین- آنژیوتنسین- آلدوسترون باشد.

عوامل هیپنوتیک داروهای انتخابی هنگام مزمن بودن بی‎خوابی نمی‎باشند. سوابق طولانی اختلال، پیشرفت عوامل حفظ کننده بی‎خوابی و مقاومت به درمان دارویی باعث رجوع به درمان‎های قدیمی و تجویز داروهای ضدافسردگی می‎شود.

درخواست مشاوره

داروی گیاهی مرتبط
داروی شیمیایی مرتبط
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد. پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد. پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.